Liekies chaos in Berlijn

Aangezien stroom erg duur is hier hang ik als het mooi weer is de was altijd aan een rekje aan het balkon. Ik hang de was niet op aan een standaard op het balkon, omdat het balkon erg klein is, en Pugsley en Shanny (onze kat en hond) daar ook graag vertoeven. Dat doe ik al sinds ik hier in Berlijn ben (sinds een jaar dus).
Vandaag kwam er ineens een brief van onze huisbaas (lees: huisjesmelker) Ulmann met de post mee:

Beschwerde von Mietern

Sehr geehrter Herr Fresh,Mitbewohner des Hauses haben sich darüber beschwert, daß Sie einen Wäschetrockner am balkon (nach außen) angebracht haben.
Da wir kein Flüchtlingsheim betreuen, sondern eine Eigentumsanlage, fordern wir Sie auf, unverzüglich Abhilfe zu schaffen.

Voor degenen die geen Duits verstaan, komt het erop neer dat in de brief staat dat medebewoners van ons huis geklaagd hebben dat er aan ons balkon (naar buiten toe) een wasrekje hangt. Omdat Ulmann geen vluchtelingen opvangcentrum runt, maar een woonhuis runt MOETEN wij dat rekje verwijderen.

Ook werd hem meegedeeld dat er ondertussen 3 naambordjes zijn aangebracht bij ons apartement. Dus wordt ook nog meegedeeld dat het onderverhuren verboden is.

Onze huisbaas blijkt dus te discrimineren. Bovendien kunnen wij ons niet voorstellen dat er 1 van de buren geklaagd heeft. Wij hebben goed contact met de buren, we maken vaak een praatje met ze en ze vragen ons vaak om hulp die wij dan ook bieden. We weten zeker dat zij ons eerst persoonlijk zouden vragen het rekje te verwijderen als het zo stoort.

En die 3 naambordjes klopt ook helemaal niet. Wij hebben 1 naambordje met daarop op 2 namen; ONZE namen, wij wonen samen! Onder dat naambordje hangt nog een frommelig papiertje met daarop de naam van de chef. Dat papiertje hangt daar omdat er wel eens pakketjes voor de firma op naam van de chef hier bezorgd worden. Hier is het zo dat het hele huis hetzelfde huisnummer heeft, dus is het erg belangrijk dat er naambordjes zijn, anders komt de post niet aan.

Het is wel toevallig dat onze overbuurvrouw ineens haar verschrikkelijk lelijke heksenpop ook niet meer naast de voordeur heeft staan. Dit alles nadat de leegstaande hoekwoning op de begane grond ineens weer verhuurd gaat worden. Ulmann heeft natuurljk toen hij de nieuwe huurder de woning liet zien een rondje door het huis gemaakt en toen zijn hem die dingen opgevallen. Omdat er in de huurovereenkomst niets staat over wasrekjes of iets dergelijks aan het balkon hangen, wordt er nu gezegd dat de medebewoners zich bezwaard hebben. En dat dan ook nog eens op een discrimineerende wijze (We wonen niet in een vluchtlingen centrum).

Bovendien probeert de huisbaas Fresh al jaren uit zijn apartement te krijgen, omdat dit apartement met een huur van 200 Euro per maand Ulmann niets oplevert. Fresh woont hier al ruim 12 jaar. In deze tussentijd zijn bijna alle woningen in het hele huis door Ulmann gesaneerd (vraag alleen niet hoe) en voor een belachelijk hoge prijs verhuurd. Alleen de apartementen van Fresh en nog 2 of 3 andere medehuurders die ook al meer als 10 jaar hier wonen moeten nog gesaneerd worden.

Ieder excuus wordt door Ulmann aangegrepen om een boze brief te sturen. Mijn bloed begon daarom meteen te koken toen Fresh me de brief vanmiddag liet zien. Mijn hersenen begonnen meteen op voele toeren te werken, ik probeerde meteen diverse plannen te bedenken om Ulmann lekker dwars te zitten… Misschien nog 3 naambordjes ophangen, want onze 3 huisdieren wonen hier natuurlijk ook. Offe…. de wasdroger naar de kelder verhuizen, wieltjes eronder en dan wanneer ik was moet drogen die naar de huismeesterkelder rollen en daar aansluiten zodat het ons geen stroom kost. Of in de zomer op het achterhof overal wasrekken met wasgoed neerzetten…
Maar ja, dat zal niet veel uithalen en eigenlijk is die Ulmann het niet waard om zoveel energie aan te verspillen. De beste oplossing is een nieuwe woning zoeken en verhuizen, maar dat is helaas niet zo eenvoudig.
En als het te dol wordt, kunnen we gelukkig de Berliner Mietverein inschakelen.