ies when you’re having fun, maar óók als je werkt, anderen helpt en gewoon veel te doen hebt. Ja, ik heb de laatse tijd echt veel te doen gehad, en nee, dit keer was het niet in Second Life.
We hebben veel te doen gehad in de firma, er waren veel rekeningen die geschreven moeten worden en voor werken voor de jaarafsluiting. Daarnaast heb ik ook nog het een en ander voor mijn werk gedaan; voor de website van het bedrijfje waar ik voor werk. Ik ben inmiddels verantwoordelijk voor de Nederlandse inhoud van de website, en het is de bedoeling dat er van de belangrijkste bezienswaardigheden in Berlijn omschrijvingen à la reisgids komen. Ik heb dus overal informatie gezocht en veel vertaald naar het Nederlands.
Daarnaast hou ik me ook nog bezig met de opzet van een nieuwe website voor mijn werkgever, een website in een goed cms systeem, waarschijnlijk Joomla!, omdat het systeem wat nu wordt gebruikt niet voldoet aan de eisen van tegenwoordig. Het is een systeem wat een aantal jaar geleden speciaal voor mijn werkgever geschreven is, maar wat nooit afgemaakt werd.
Met Joomla! heb ik al best wat ervaring omdat mijn allereerste website, Liekie.com 2 jaar op Joomla! heeft gedraaid. De website voor mijn werkgever wordt wat ingewikkelder, omdat daar natuurlijk hoge eisen aan gesteld worden.
Verder heb ik de afgelopen tijd mijn andere website Liekie.com gemigreerd van Joomla! naar WordPress omdat die website ook een blog is, en Joomla! helaas (nog steeds) niet voldoet aan de eisen van een goed blogsysteem. Het heeft nogal wat tijd gekost, omdat ik ook bij Liekie.com iedere post in de database moest bewerken, net zoals vorig jaar bij deze website. Vervolgens moest ik op zoek naar een passend thema, wat ik uiteindelijk compleet bewerkt heb door alle afbeeldingen die zijn gebruikt voor het thema te veranderen.
Toen ik eindelijk dacht klaar te zijn kwam ik op het idee om Phoeni, een vriendin die ik uit Second Life ken, te helpen met haar website omdat die was gehackt in juni. Haar vriend heeft ooit eens haar website gemaakt voor haar en geupload. Door omstandigheden (haar vriend woont en werkt sinds 2 jaar op Cyprus) heeft hij de tijd niet om een nieuwe site te uploaden, aangezien de andere site volgens hem verdwenen was en de website van de hacker zichtbaar was. Daarom heeft een andere vriendin van Phoeni een website “inelkaar geflanst” en die op cd gebrand en aan haar gegeven. Helaas heeft Phoeni de ballen verstand dus had ik aangeboden dat even snel te uploaden naar haar server. Toen ik op de server was ingelogged zag ik echter dat de complete Mambo installatie nog op de server stond, en nadat ik een paar bestanden naar mijn pc had gedownload zag ik dat alleen de index.php veranderd was. Dus als ik die zou vervangen voor de originele (is altijd een standaard bestand in Mambo, Mambo is overigens de voorganger van Joomla!) dan was de website weer intakt en moestn ik alleen Mambo upgraden naar de meest recente versie.
Zo gezegd, zo gedaan, alleen duurde het zo gedaan in totaal 4 dagen 
Ik moest eerst uit zoien te vinden welke versie van Mambo geïnstalleerd was en dan moest ik kijken hoe ik zonder problemen ook de fotogalerij die meegeïnstalleerd was kon upgraden aangezien daar het veiligheidslek zat. Na 4 dagen testen op mijn testserver is het uiteindelijk gelukt, de website is weer online en iedereen is gelukkig…
Omdat ik toch bezig was met websites heb ik ook meteen de versie van WordPress van deze website geupgrade, een sitemap toegevoegd (om nóg beter door Google te worden gevonden en hoger in de rankings te komen), en een nieuw thema geïnstalleerd. Het thema is nu nog engelstalig, maar ik zal het in de loop van de tijd naar het Nederlands vertalen en misschien komen er nog functionaliteiten bij.
Begin november hebben Fresh en ik bezoek gehad van Jenny, een vriendin uit Second Life en haar man Jörg. Ze zijn helemaal uit Cuxhafen gekomen met de auto en zijn 3 dagen in Berlijn gebleven. We hadden voor een vriendenprijs een kamer kunnen regelen bij Cerell, een goede vriend van Fresh. Jenny (in Second Life heet ze Cordy) had problemen met haar pc. Dat ding is pas 2 jaar oud en bijna niets ging nog. In deze 2 jaar heeft ze nog nóóit de pc geformatteerd en opnieuw geïnstalleerd omdat ze geen idee had hoe dat gaat. Omdat ze geen cd’s meer bij de pc had konden we haar ook niet per telefoon door het formatteren en opnieuw installeren heenpraten, dus hadden we voorgesteld dat ze pc zou opsturen naar ons. Toen heeft ze zichzelf en haar man ook meteen maar meegestuurd 
We hebben 3 hele leuke dagen gehad; Jenny en Jörg zijn hele lieve en “lockere” mensen, er waren geen onaangename momenten of stiltes.
De tweede dag dat ze bij ons waren is er nóg een vriend uit Second Life op bezoek gekomen. Bananenbieger, oftewel Karsten in het normale leven, woont óók in Berlijn en wilde niet de kans missen om ook Jenny te ontmoeten aangezien ze “in de buurt was”. Ook Karsten is een aardige man, wel een beetje vreemd, opent zich niet zo snel, maar met een vriendelijke en lieve uitstraling.
Afgelopen Vorige week zaterdag hebben we karsten een tegenbezoek gebracht in Berlin Hermersdorf. Dat is echt aan de rand van Berlijn en precies op de grens met het oostelijk deel van Berlijn.
We hebben gezien hoe een vrijgezel van einde 30 woont die pas sinds 1 jaar bij zij ouders weg is… Ook hebben we vegetarische schnitzel gegeten (van wie… ken je dat merk Anika?), patat uit de oven van McCain en ons vervolgens volgestouwd met door Karstens moeder zelfgebakken “Streuselkuchen”. We waren vooraf bang dat we onderweg naar huis noch een halve kip bij de turk op de hoek moesten kopen, maar dat was niet nodig door de “Kuchen”. Karsten had namelijk bij zijn bezoek aan ons verteld had dat ie vegetarisch is, altijd bij de reformwinkel boodschappen doet. Met koken let hij altijd op zout en vet, hij eet geen uien en knoflook omdat hij dat niet verdraagt..
Hij had bij ons ook gegeten; ik had pasta bolognese geplanned, en had aangeboden om dan voor hem saus zonder vlees te maken, toen wist ik nog niet dat hij geen uien en knoflook verdraagt. Dat sloeg ie af, hij zei dat ie ook graag zo gekookte pasta zonder wat eet, zelfs zonder kaas
Aan het eind van ons bezoek heeft Karsten nog een aantal foto´s gemaakt.
