Current Mood:
Vandaag was weer eens zo’n dag, zo’n rampendag.
Alléén maar problemen op te lossen wat natuurlijk ook weer veel stress veroorzaakte. Het grootste probleem waren eigenlijk onze werkster en haar hul, die de afgelopen week veel op zijn beloop hebben laten gaan. Veel appartementen die vrij kwamen hebben ze gewoon links laten liggen in plaats van direkt schoon te maken. En vandaag was de dag dat ze het opliepen.
Door 4 check-ins vandaag (waarvan eigenlijk maar 1 wissel appartement), nog een extra (onverwachte)Â last minute boeking voor een appartement wat al langere tijd vrij was, gasten die uiteindelijk 4 uur te laat uitcheckten waardoor ik de volgende gasten voor dat appartement tijdelijk in een ander appartement moest onderbrengen, een deze week niet uitgevoerde tussenschoonmaak bij gasten die 2 maanden bij ons wonen zodat die vandaag gedaan moest worden, liepen ze het zodanig op dat ze in totaal 6 appartementen moesten schoonmaken met als resultaat op een andere locatie een appartement bij late check-in (17:30u.), nog steeds niet schoon was.
De gast voor dit appartment was hier (terecht) niet gelukkig mee een pisnijdig. Dan ben ik natuurlijk het eerste aanspreekpunt. Ik wist niet dat dit appartement nog niet schoon was, omdat het eigenlijk al sinds gister vrij was en dus al schoon had moeten zijn. Ik kon allerlei dreigementen van de gast aanhoren en me dus in allerlei bochten wringen om de gast gerust te stellen. Het was nog een geluk dat de man eigenlijk vrij redelijk was en ons nog de kans gaf het appartement schoon te maken. Ik kon helaas niets anders doen dan meneer Baas hiervan op de hoogte te stellen. Ik ben best bereid mijn collega’s te dekken, maar wat er vandaag allemaal gebeurd is, kon echt niet door de beugel. Bovendien was dit niet de eerste keer.
Ik ben vanaf vanmorgen vroeg tot vanavond bezig geweest met check-ins, problemen oplossen, continu heen en weer bellen en offertes schrijven. Van alle geluk kon ik tussendoor precies nog even heel snel boodschappen doen en zowaar met Fresh onze oude buurman een straat verderop bezoeken om zijn nieuwe woning te bekijken. Ach en eten kon ik zowaar ook nog.
Het klinkt voor buitenstaanders misschien alsof hier niets onder controle is. Ik wil niet zo uitgebreid in details treden, omdat meneer Baas een vervent internetter is. Mijn nicknaam is hier in Duitsland ook mijn gewone naam, en meneer Baas had hierdoor toen ik net voor hem werkte mijn andere website gevonden.
Maar voor nu genoeg geschreven, ik val bijna van mijn stoel van de slaap. Ik haal Pugsley zo naar binnen, dan dan lekker douchen en dan mijn mandje in om dan vervolgens met de tv aan in slaap te vallen.