Archief voor de categorie »Werk «

Oud en nieuw in Berlijn; update vijfenvijftigduizendzevenhondertzesennegentig

Current Mood:Bored emoticon Bored

Ik had (heb) weer eens een grote schrijf – dip. Stof om over te schrijven was (is) er eigenlijk keer genoeg, maar ik was (ben) gewoon te lui en had (heb) geen zin.

Dit komt gedeeltelijk door de drukte van mijn werk; vanaf begin november tot en met 31 december rinkelt de telefoon van ’s morgens vroef tot ’s avonds laat en puilt mijn email box uit vanwege de vele boekingsaanvragen voor oud en nieuw. Hierdoor heb ik zoveel te doen, dat ik ’s avonds geen zin meer heb. Meer dan 80% van de emails en telefoontjes die ik ontvang zijn verspilde tijd en energie omdat we gewoon enorm veel aanvragen krijgen die we niet kunnen vervullen.
En na oud-en-nieuw komt daar alweer het volgende event die veel drukte brengt: de Berlinale.

Maar ok, hier een hele korte update van de afgelopen tijd.

Na de kater van vorig jaar hadden Fresh en ik besloten dit jaar oud en nieuw in ieder geval niet met onze grote vriend Robert te vieren. In November kondigde onze goede vriendin Imke H, die wij via Second Life hebben leren kennen als Latitia B, dat ze ons graag wilde komen bezoeken met oud en nieuw.

Onze tweede woning als slaapkamer en onze nieuwe slaapbank in de woonkamer zijn een goede oplossing als er familie en bij uitzondering goede vrienden komen logeren. Dus een vlucht was snel geboekt en de afspraak stond. Vanaf 30 december zou Imke 6 dagen Berlijn onveilig komen maken en ons “auf dem Sack gehen” ;-)

Met Imke kwam ook de sneeuw naar Berlijn; op 30 december begon het met sneeuwen en met de kou. De sneeuw is sinds dien niet meer gesmolten Maar dat mocht de pret niet drukken. En om het nieuwe jaar in te luiden in de sneeuw aan de Brandenburger Tor, samen met 1 miljoen andere gekken, voornamelijk toeristen,  en een beker Glühwein in de hand is echt een mooie ervaring. Ik ben al ruim 4 jaar in Berlijn, en in deze 4 jaar heb ik oud en nieuw nog niet aan de Brandenburger Tor gevierd, tot afgelopen jaar.

Reichstag oud en nieuw
Reichstag oudjaars avond; legaal de Reichstag bombarderen

Liekie bij de Reichstag
Liekie bij de Reichstag; Angie was helaas niet thuis

Liekie, Fresh en Imke aan de Brandenburger Tor, oud en nieuw
Het nieuwe jaar inluiden aan de Brandenburger Tor

Hauptbahnhof Berlin
Hauptbahnhof Berlin, wachtende mensenmassa

Nog stééds ziekjes

Current Mood:Sickly emoticon Sickly

Bijna een week later is Liekie nog steeds ziekjes. In plaats van dat het beter gaat, heb ik het gevoel dat het niet over gaat, of zelfs slechter wordt

Ik ben niet zo dat ik zodra ik me een beetje slecht voel mezelf ziek meld en in bed ga liggen. Dus ik ga gewoon door met “mijn ding”. Dat is natuurlijk ook veel makkelijker als je vanuit huis werkt.  Alleen afgelopen maandag heb ik Meneer Baas ’s morgens een berichtje gestuurd dat ik ziekjes ben en graag wat langer slapen wilde i.v.m. een slechte nacht met wat koorts en daardoor slecht slapen. Vanaf 15:00u. ben ik echter weer gaan werken (lees: telefoon aanemen, offertes sturen e.d.).

Als “medicijn” maak ik iedere avond voor het slapen gaan een groot glas grog met een dikke scheut witte Bacardi ;-) en natuurlijk vroeg naar bed (althans, dat probeer ik). Op neussprays, neusdruppels, hoestsiroop e.d. heb ik het niet zo, dus die neem ik niet.

Aangezien het nu erg rustig is qua aanvragen via email en telefoon kon ik verder iedere dag lekker uitslapen. Ok, om 9:00u. pc aan en emails checken, en dan weer lekker in bed (wij hebben een kleine werkhoek in de slaapkamer ingericht compleet met pc). Een zware verkoudheid houdt mij ook niet tegen binnen te blijven zolang ik me goed genoeg voel, dus ik heb gasten ingecheckt, ben boodschappen gaan doen en ben zelfs afgelopen donderdag (dik ingepakt met sjaal, pet en handschoenen) naar onze appartementen in Mitte geweest om daar met één van onze “langtijd gasten” het een en ander te bespreken.

Maar ik geloof dat het zich nu allemaal begint te wreken. Heb vandaag zware hoofdpijn, mijn kop gloeit enorm, ogen branden, ik voel me nu echt belabberd en ik snuit nog steeds (sorry, dit is onsmakelijk) dikke groene snot. Ik ben helemaal niet zo, zeker niet voor een verkoudheid, maar misschien maandag toch maar even langs de dokter als dit dan nog zo is.

IK HEB GEEN ZIN MEER ZIEK TE ZIJN!! Ik word hierdoor belemmerd. Ik ben namelijk niet ziek genoeg in bed te gaan liggen en ziek te zijn.

Misschien was het toch maar beter de hele week binnen te blijven…

Pffff…

Current Mood:

Vandaag was weer eens zo’n dag, zo’n rampendag.
Alléén maar problemen op te lossen wat natuurlijk ook weer veel stress veroorzaakte. Het grootste probleem waren eigenlijk onze werkster en haar hul, die de afgelopen week veel op zijn beloop hebben laten gaan. Veel appartementen die vrij kwamen hebben ze gewoon links laten liggen in plaats van direkt schoon te maken. En vandaag was de dag dat ze het opliepen.

Door 4 check-ins vandaag (waarvan eigenlijk maar 1 wissel appartement), nog een extra (onverwachte)  last minute boeking voor een appartement wat al langere tijd vrij was, gasten die uiteindelijk 4 uur te laat uitcheckten waardoor ik de volgende gasten voor dat appartement tijdelijk in een ander appartement moest onderbrengen, een deze week niet uitgevoerde tussenschoonmaak bij gasten die 2 maanden bij ons wonen zodat die vandaag gedaan moest worden, liepen ze het zodanig op dat ze in totaal 6 appartementen moesten schoonmaken met als resultaat op een andere locatie een appartement bij late check-in (17:30u.), nog steeds niet schoon was.

De gast voor dit appartment was hier (terecht) niet gelukkig mee een pisnijdig. Dan ben ik natuurlijk het eerste aanspreekpunt. Ik wist niet dat dit appartement nog niet schoon was, omdat het eigenlijk al sinds gister vrij was en dus al schoon had moeten zijn. Ik kon allerlei dreigementen van de gast aanhoren en me dus in allerlei bochten wringen om de gast gerust te stellen.  Het was nog een geluk dat de man eigenlijk vrij redelijk was en ons nog de kans gaf het appartement schoon te maken. Ik kon helaas niets anders doen dan meneer Baas hiervan op de hoogte te stellen. Ik ben best bereid mijn collega’s te dekken, maar wat er vandaag allemaal gebeurd is, kon echt niet door de beugel. Bovendien was dit niet de eerste keer.

Ik ben vanaf vanmorgen vroeg tot vanavond bezig geweest met check-ins, problemen oplossen, continu heen en weer bellen en offertes schrijven. Van alle geluk kon ik tussendoor precies nog even heel snel boodschappen doen en zowaar met Fresh onze oude buurman een straat verderop bezoeken om zijn nieuwe woning te bekijken. Ach en eten kon ik zowaar ook nog.

Het klinkt voor buitenstaanders misschien alsof hier niets onder controle is. Ik wil niet zo uitgebreid in details treden, omdat meneer Baas een vervent internetter is. Mijn nicknaam is hier in Duitsland ook mijn gewone naam, en meneer Baas had hierdoor toen ik net voor hem werkte mijn andere website gevonden.

Maar voor nu genoeg geschreven, ik val bijna van mijn stoel van de slaap. Ik haal Pugsley zo naar binnen, dan dan lekker douchen en dan mijn mandje in om dan vervolgens met de tv aan in slaap te vallen.

Categorie: Berlijn, Werk  Tags: , ,  Reageer

Nieuw speledingetje

Afgelopen maandag was meneer Baas eindelijk na 5 weken vakantie weer in het land. Dat heb ik geweten, meteen maandagmorgen om half 10 haalde hij me af voor een werkbespreking. Het leuke daarvan was ook dat ik na afloop een leuke bonus kreeg voor al het verrichtte werk de afgelopen maanden

Aangezien wij altijd zuinig leven en ik normaal gesproken niets koop wat ik niet nodig heb, besloot ik dat ik als beloning voor al het harde werken mezelf een nieuwe gsm kado mocht doen, omdat mijn huidige al heel oud is en niet goed meer functioneert.

Dus maandag avond een beetje door internet gestruind op zoek naar informatie en prijzen. Deze keer wilde ik graag eens een leuk speledingetje, een smartphone. Een Iphone is helaas te duur, die viel meteen af. Wat voor mij belangrijk is dat het ding WLAN heeft. Zonder WLAN heeft een smartphone geen zin, ik wil overal waar een access point is me kunnen verbinden met het internet. Uiteindelijk ben ik bij de Nokia 5800 XpressMusic uitgekomen die eenr edelijke prijs heeft en goede beoordelingen.

Bij Ebay vond uiteindelijk ik een aantal nieuwe toestellen die dinsdagmorgen rond de klok van 11 zouden aflopen. Dus die op mijn favorietenlijstje gepakt om de volgende dag te kijken voor hoeveel geld e verkocht zouden worden. Toen ik gistermorgen om 10 uur aan mijn computer zat en merkte dat er weinig geboden was, heb ik snel de biet-o-matic gedownload en een maximaal bod ingesteld. Tot mijn verbazing heb ik een van de veilingen gewonnen en zal morgen of overmorgen in het bezit zijn van een leuke smartphone:

Nokia 5800 XpressMusic

Maandag

Soms zijn er maandagen, die zijn zo vol stress en problemen dat je het liefst helemaal niet was opgestaan.

Vandaag was maar weer eens zo’n maandag…
In principe was het rustig qua reserveringsaanvragen en telefoontjes, vandaag was er alleen maar srtess met gasten en appartementen..

De dag begon met gasten die 2 uur eerder in Berlijn zouden zijn als vooraf aangekondigd, en pas 30 minuten voor Berlijn opbelden. Nouja, kan gebeuren, vooral als ze met de auto reizen en het verkeer gunstig is, of ze een veerboot eerder konden halen als geplanned. Geen probleem, mijn (nieuwe) collega, J-met-1-n, moest om 11 uur zo-wie-zo in Mitte zijn voor een andere check-in.  Hem kon ik om 10:30 echter niet bereiken, op geen van zijn beide gsm nummers. Kort na deze gasten meldden ook de andere gasten zich, die zouden in 45 minuten bij het appartement zijn.

Pas kort voor 11 uur meldde J-met-1-n zich bij me. Ik had ondertussen de gasten in aantocht gezegd dat de andere check-in een vertraging van 90 minuten had en daarom de collega nog niet te bereiken was. Gelukkig! Mijn collega was om kwart over 11 bij het appartement. Om half 12 belde hij me op met de mededeling dat de party animals die de eerste nachten feestjes gegeven hadden en enorm luid waren en daarvoor een serieuze waarschuwing hebben gekregen en door de buren zijn aangegeven bij de politie, nog niet uitgecheckt waren en nog in bed lagen toen hij bij het appartement kwam.

Waar halen de mensen toch het lef vandaan om niet op tijd het appartement te verlaten? Iedere keer gebeurt het weer! Het staat duidelijk in de huurovereenkomst en ook bij de sleutelovergave wordt het nogmaals gezegd dat uiterlijk om 11 uur het appartement vrij moet zijn. J-met-1-n heeft het gelukkig goed kunnen oplossen, de party animals onder druk gezet binnen 30 minuten uitgecheckt te zijn en de andere gasten die inmiddels ook aangekomen waren zo lang in een ander appartement laten wachten.

Alles was uiteindelijk goed afgelopen, en mijn nieuwe collega was weer een ervaring rijker. Op naar ons appartement Potsdamer Platz waar de volgende check-in om 13:00 uur zou aankomen. In principe is de check-in bij ons officieel pas vanaf 16:00 uur mogelijk, maar wanneer gasten vroeger komen, kunnen ze vanaf 11:15 alvast hun bagage dumpen, de sleutel ontvangen en betalen. het appartement is dan uiterlijk om 16:00 uur gereinigd.

De gast die mijn collega zou gaan inchecken was een beetje een hysterische vrouw, tenminste, zo is die bij mij overgekomen bij het boeken. Ze kwam vrij laat met haar reservering binnen. Had geen internet, geen fax, moest de e-mails via derde personen ontvangen en laten printen, vooral niet via haar zoon die ook mee kwam, want zij regelde de vakantie.

Ook moest ze precies weten hoe het appartement uitgerust is, wil absoluut niet met zoon lief in een 2 persoons bed in een 1-kamer woning slapen en was van mening dat we meer personeel moeten aannemen voor het reinigen wanneer pas vanaf 16:00 uur de check-in mogelijk is. Ja, want ze kwam zelf ook uit de hotel branche. Ik moest zelfs voorkauwen hoe ze vanaf Hauptbahnhof naar het appartement komt, en ook nog hoe ze vandaag van het appartement naar de ICC/ Messe komt, omdat haar zoon daar met de bus aan zou komen vanuit een ander deel van Duitsland. Maar ok, geen probleem, dat doe ik wel vaker voor onze gasten, dat is een stukje service.

Terug naar de check-in. J-met-1-n is vrolijk babbelend met deze vrouw het huis binnengegaan en naar de zesde verdieping waar het appartement is. Toen kwam het volgende probleem. J-met-1-n heeft van zijn voorganger, J-met-2-n die anderhalf week geleden voor 6 maanden naar Australië is vertrokken, een sleutelbos met alle sleutels gekregen die nodig zijn om in de appartementen te komen. De voordeur van het huis kon J-met-1-n makkelijk openenen, echter, de deur van het appartement kon hij niet openen. Hij had iedere sleutel aan de bos geprobeerd, maar hij kreeg de deur niet openen. Dus meteen mij weer bellen.

Ik heb uiteindelijk Saartje onze huishoudster gebeld die nog bij onze andere appartmenten in Mitte was. Zij was zojuist klaar met reinigen en zou ook naar het appartement Potsdamer Platz komen om daar te reinigen. Zij zou proberen de deur te openen, maar waarschuwde dat de laatste gast ondanks de instructies de sleutel op de tafel te leggen, waarschijnlijk de sleutel aan de binnenkant in het slot had laten zitten. Uiteindelijk bleek dat ook het geval toen Saartje bij het appartement aangekomen was. Het was inmiddels 14:00 uur, ik kon de sleuteldienst bellen, wij zijn daar helaas vaste klant.  Gelukkig kon de redder in nood snel komen en had vrij snel de deur geopend, tegen 14:30 uur was de deur open.

De gast was echter niet zo blij, zeg maar enorm boos, omdat ze te laat bij het busstation zou komen en eiste dat wij een taxi zouden betalen. Pffff.. check-in is officieel vanaf 16 uur, wij proberen het mogelijk te maken dat de gasten voor 16 uur hun koffers kunnen neerzetten, wij garanderen echter niets. De gasten kunnen hieraan ook geen rechten ontlenen, aangezien in het huurcontract duidelijk staat dat check-in vanaf 16 uur is. Voordat ik nog verder wat kon zeggen had ze de telefoon opgelegd, mijn collega de huur betaald -/_ taxikosten, sleutels meegenomen en is gegaan… Uiteindelijk heb ik Meneer Baas, die 5 weken op vakantie is, gebeld en met hem overlegd wat te doen, omdat ik zelf dit soort beslissingen niet mag nemen. Nadat we tot een oplossing zijn gekomen, heb ik geprobeerd onze gast te bellen, maar ze was ze telefonisch niet meer bereikbaar. Soms heb je van die gasten…

Toen was het al ver na 15:00 uur. Mijn check-in voor vandaag zou om 16:00 uur aankomen. Ik moest nog als een gek naar het postkantoor sjezen om een pakket met designer lampen af te halen, die broodnodig zijn bij onze luxe appartmenten in Mitte. Deze lampen zijn voor de badkamers, gaan zeer snel kapot en heel moeilijk te bestellen en hebben een enorme lange levertijd. Omdat in een paar appartementen badkamer nog maar 1 werkende lamp heeft (per badkamer zijn er 3 lampen) moest ik vandaag persé het pakket afhalen, omdat ik vanaf woensdag een paar Pietje Precies gasten verwacht, waar alles perfect moet zijn. Tijdens de rit kondigden mijn gasten zich al telefonisch aan, zoals verwacht zouden die om 16:00 uur aankomen.

Voor 16:00 uur was ik weer thuis, en moest toen nog naar een appartement hoger in het gebouw. De gasten hadden gemeld dat de wc lekt en gevraagd of ik daar wat aan kan doen. Dus ik omhoog…

De gasten waren niet aanwezig – mooi, dan heb ik meer rust om te kijken -  dus ik naar de badkamer en trek de wc door. Aaaah! de wc lekt een beetje??? Daar kwam meteen een vloedgolf uit! Bleek de buis uit de spoelbak te zijn gegaan. Buis erin gestoken, ring aangedraaid zodat de buis vast zit en doortrekken maar! Zo gezegd, niet zo gedaan. Er kwam nog steeds water uit, maar nu uit de rubberen afdichting waar de buis de wc pot ingaat. Bleek dat die gasten zelf ook hebben gefriemeld. Shit! Snel Fresh gebeld en gevraagd of hij het voor elkaar kon krijgen. Ik moest ondertussen mijn gasten – erg aardige Nederlandse mensen – in sneltreinvaart inchecken. Niet echt mijn stijl, maar het wc probleem moest worden opgelost. Uiteindelijk bleek dat we toch een nieuwe rubberen afdichting moesten kopen omdat de oude versleten is. Dit is best een probleem, omdat de boel zo oud is, dat het de vraag is of we een afdichting in die maat kunnen vinden die ook echt afdicht.

Snel naar het Bauhaus gereden met de oude rubberen smerige ieeeeeeeeh afdichting in een plastic zakje gepropt als vergelijkingsmateriaal. En wat we dachten, we konden niet een zelfde ring krijgen. We hebben uiteindelijk een compromis gesloten en een afdichting die ongeveer even groot is en waar de buis in past meegenomen. Helaas voor niets bleek later, want het water liep er net zo snel weer uit. Natuurlijk waren de gasten inmiddels thuisgekomen. Uiteindelijk hebben we eerst maar provisorisch een noodoplossing toegepast: De oude afdichting weer genomen, een dun huishouddoekje eromheen gewonden met een plastic zakje, veel tape rondom, en een schiedgebedje gemaakt dat de boel houdt tot morgen. De gast heb ik verteld van de noodoplossing en dat er morgen een loodgieter komt (mijn collega Moor), omdat die vandaag niet kon komen. De gast was gelukkig heel makkelijk, belangrijk is dat het houdt tot de reparatie ;-)

Nadat ik de badkamer vloer nog snel had gedweild, konden we eindelijk “Feierabend machen”. Vandaag is maandag, en maandag is altijd vaderdag. Dat betekent dat we iedere tweede maandag bij Fresh’s vader Raoul gaan eten. Man o man wat een dag! Typisch een maandag, op de een of andere manier gebuert dit soort dingen altijd op maandag.