Archief voor de categorie »Werk «

27
Jul 2009

Maandag

Door

Soms zijn er maandagen, die zijn zo vol stress en problemen dat je het liefst helemaal niet was opgestaan.

Vandaag was maar weer eens zo’n maandag…
In principe was het rustig qua reserveringsaanvragen en telefoontjes, vandaag was er alleen maar srtess met gasten en appartementen..

De dag begon met gasten die 2 uur eerder in Berlijn zouden zijn als vooraf aangekondigd, en pas 30 minuten voor Berlijn opbelden. Nouja, kan gebeuren, vooral als ze met de auto reizen en het verkeer gunstig is, of ze een veerboot eerder konden halen als geplanned. Geen probleem, mijn (nieuwe) collega, J-met-1-n, moest om 11 uur zo-wie-zo in Mitte zijn voor een andere check-in.  Hem kon ik om 10:30 echter niet bereiken, op geen van zijn beide gsm nummers. Kort na deze gasten meldden ook de andere gasten zich, die zouden in 45 minuten bij het appartement zijn.

Pas kort voor 11 uur meldde J-met-1-n zich bij me. Ik had ondertussen de gasten in aantocht gezegd dat de andere check-in een vertraging van 90 minuten had en daarom de collega nog niet te bereiken was. Gelukkig! Mijn collega was om kwart over 11 bij het appartement. Om half 12 belde hij me op met de mededeling dat de party animals die de eerste nachten feestjes gegeven hadden en enorm luid waren en daarvoor een serieuze waarschuwing hebben gekregen en door de buren zijn aangegeven bij de politie, nog niet uitgecheckt waren en nog in bed lagen toen hij bij het appartement kwam.

Waar halen de mensen toch het lef vandaan om niet op tijd het appartement te verlaten? Iedere keer gebeurt het weer! Het staat duidelijk in de huurovereenkomst en ook bij de sleutelovergave wordt het nogmaals gezegd dat uiterlijk om 11 uur het appartement vrij moet zijn. J-met-1-n heeft het gelukkig goed kunnen oplossen, de party animals onder druk gezet binnen 30 minuten uitgecheckt te zijn en de andere gasten die inmiddels ook aangekomen waren zo lang in een ander appartement laten wachten.

Alles was uiteindelijk goed afgelopen, en mijn nieuwe collega was weer een ervaring rijker. Op naar ons appartement Potsdamer Platz waar de volgende check-in om 13:00 uur zou aankomen. In principe is de check-in bij ons officieel pas vanaf 16:00 uur mogelijk, maar wanneer gasten vroeger komen, kunnen ze vanaf 11:15 alvast hun bagage dumpen, de sleutel ontvangen en betalen. het appartement is dan uiterlijk om 16:00 uur gereinigd.

De gast die mijn collega zou gaan inchecken was een beetje een hysterische vrouw, tenminste, zo is die bij mij overgekomen bij het boeken. Ze kwam vrij laat met haar reservering binnen. Had geen internet, geen fax, moest de e-mails via derde personen ontvangen en laten printen, vooral niet via haar zoon die ook mee kwam, want zij regelde de vakantie.

Ook moest ze precies weten hoe het appartement uitgerust is, wil absoluut niet met zoon lief in een 2 persoons bed in een 1-kamer woning slapen en was van mening dat we meer personeel moeten aannemen voor het reinigen wanneer pas vanaf 16:00 uur de check-in mogelijk is. Ja, want ze kwam zelf ook uit de hotel branche. Ik moest zelfs voorkauwen hoe ze vanaf Hauptbahnhof naar het appartement komt, en ook nog hoe ze vandaag van het appartement naar de ICC/ Messe komt, omdat haar zoon daar met de bus aan zou komen vanuit een ander deel van Duitsland. Maar ok, geen probleem, dat doe ik wel vaker voor onze gasten, dat is een stukje service.

Terug naar de check-in. J-met-1-n is vrolijk babbelend met deze vrouw het huis binnengegaan en naar de zesde verdieping waar het appartement is. Toen kwam het volgende probleem. J-met-1-n heeft van zijn voorganger, J-met-2-n die anderhalf week geleden voor 6 maanden naar Australië is vertrokken, een sleutelbos met alle sleutels gekregen die nodig zijn om in de appartementen te komen. De voordeur van het huis kon J-met-1-n makkelijk openenen, echter, de deur van het appartement kon hij niet openen. Hij had iedere sleutel aan de bos geprobeerd, maar hij kreeg de deur niet openen. Dus meteen mij weer bellen.

Ik heb uiteindelijk Saartje onze huishoudster gebeld die nog bij onze andere appartmenten in Mitte was. Zij was zojuist klaar met reinigen en zou ook naar het appartement Potsdamer Platz komen om daar te reinigen. Zij zou proberen de deur te openen, maar waarschuwde dat de laatste gast ondanks de instructies de sleutel op de tafel te leggen, waarschijnlijk de sleutel aan de binnenkant in het slot had laten zitten. Uiteindelijk bleek dat ook het geval toen Saartje bij het appartement aangekomen was. Het was inmiddels 14:00 uur, ik kon de sleuteldienst bellen, wij zijn daar helaas vaste klant.  Gelukkig kon de redder in nood snel komen en had vrij snel de deur geopend, tegen 14:30 uur was de deur open.

De gast was echter niet zo blij, zeg maar enorm boos, omdat ze te laat bij het busstation zou komen en eiste dat wij een taxi zouden betalen. Pffff.. check-in is officieel vanaf 16 uur, wij proberen het mogelijk te maken dat de gasten voor 16 uur hun koffers kunnen neerzetten, wij garanderen echter niets. De gasten kunnen hieraan ook geen rechten ontlenen, aangezien in het huurcontract duidelijk staat dat check-in vanaf 16 uur is. Voordat ik nog verder wat kon zeggen had ze de telefoon opgelegd, mijn collega de huur betaald -/_ taxikosten, sleutels meegenomen en is gegaan… Uiteindelijk heb ik Meneer Baas, die 5 weken op vakantie is, gebeld en met hem overlegd wat te doen, omdat ik zelf dit soort beslissingen niet mag nemen. Nadat we tot een oplossing zijn gekomen, heb ik geprobeerd onze gast te bellen, maar ze was ze telefonisch niet meer bereikbaar. Soms heb je van die gasten…

Toen was het al ver na 15:00 uur. Mijn check-in voor vandaag zou om 16:00 uur aankomen. Ik moest nog als een gek naar het postkantoor sjezen om een pakket met designer lampen af te halen, die broodnodig zijn bij onze luxe appartmenten in Mitte. Deze lampen zijn voor de badkamers, gaan zeer snel kapot en heel moeilijk te bestellen en hebben een enorme lange levertijd. Omdat in een paar appartementen badkamer nog maar 1 werkende lamp heeft (per badkamer zijn er 3 lampen) moest ik vandaag persé het pakket afhalen, omdat ik vanaf woensdag een paar Pietje Precies gasten verwacht, waar alles perfect moet zijn. Tijdens de rit kondigden mijn gasten zich al telefonisch aan, zoals verwacht zouden die om 16:00 uur aankomen.

Voor 16:00 uur was ik weer thuis, en moest toen nog naar een appartement hoger in het gebouw. De gasten hadden gemeld dat de wc lekt en gevraagd of ik daar wat aan kan doen. Dus ik omhoog…

De gasten waren niet aanwezig – mooi, dan heb ik meer rust om te kijken -  dus ik naar de badkamer en trek de wc door. Aaaah! de wc lekt een beetje??? Daar kwam meteen een vloedgolf uit! Bleek de buis uit de spoelbak te zijn gegaan. Buis erin gestoken, ring aangedraaid zodat de buis vast zit en doortrekken maar! Zo gezegd, niet zo gedaan. Er kwam nog steeds water uit, maar nu uit de rubberen afdichting waar de buis de wc pot ingaat. Bleek dat die gasten zelf ook hebben gefriemeld. Shit! Snel Fresh gebeld en gevraagd of hij het voor elkaar kon krijgen. Ik moest ondertussen mijn gasten – erg aardige Nederlandse mensen – in sneltreinvaart inchecken. Niet echt mijn stijl, maar het wc probleem moest worden opgelost. Uiteindelijk bleek dat we toch een nieuwe rubberen afdichting moesten kopen omdat de oude versleten is. Dit is best een probleem, omdat de boel zo oud is, dat het de vraag is of we een afdichting in die maat kunnen vinden die ook echt afdicht.

Snel naar het Bauhaus gereden met de oude rubberen smerige ieeeeeeeeh afdichting in een plastic zakje gepropt als vergelijkingsmateriaal. En wat we dachten, we konden niet een zelfde ring krijgen. We hebben uiteindelijk een compromis gesloten en een afdichting die ongeveer even groot is en waar de buis in past meegenomen. Helaas voor niets bleek later, want het water liep er net zo snel weer uit. Natuurlijk waren de gasten inmiddels thuisgekomen. Uiteindelijk hebben we eerst maar provisorisch een noodoplossing toegepast: De oude afdichting weer genomen, een dun huishouddoekje eromheen gewonden met een plastic zakje, veel tape rondom, en een schiedgebedje gemaakt dat de boel houdt tot morgen. De gast heb ik verteld van de noodoplossing en dat er morgen een loodgieter komt (mijn collega Moor), omdat die vandaag niet kon komen. De gast was gelukkig heel makkelijk, belangrijk is dat het houdt tot de reparatie ;-)

Nadat ik de badkamer vloer nog snel had gedweild, konden we eindelijk “Feierabend machen”. Vandaag is maandag, en maandag is altijd vaderdag. Dat betekent dat we iedere tweede maandag bij Fresh‘s vader Raoul gaan eten. Man o man wat een dag! Typisch een maandag, op de een of andere manier gebuert dit soort dingen altijd op maandag.

Categorie: Berlijn, Werk  Tags: , , , ,  5 reacties
28
May 2009

Wat een week..

Door

Afgelopen maandag avond laat was meneer Baas nog even bij mij om de balans op te maken van de gasten die de afgelopen week zijn aangekomen in ons huis.
Vlak voordat meneer Baas weer wegging, vertelde hij me tussen neus en lippen door dat hij dinsdag samen met zijn ouders een weekje op vakantie zou gaan. Hoe bedoel je goede communicatie?

Normaal gesproken is dit geen probleem, hij is al vaker met zijn gezin voor langere tijd op vakantie geweest, en afgelopen zomer heeft hij me maar 3 dagen 2 uur ingewerkt met de boekingsaanvragen en is toen 3 weken op vakantie gegaan.

Maar precies déze week lijkt het erop dat er alleen maar obstakels zijn. Ten eerste op woensdagochtend is er een boeking over een internet agent binnengekomen voor dezelfde dag. Best wel een belangrijke boeking, aangezien deze gast 18 dagen zou blijven in ons huis. Het kwam erop neer dat de gast op het moment dat de agent bij ons de boeking bevestigde al onderweg was naar Berlijn en dus niet meer mijn boekingsbevestiging per email had ontvangen en dus niet wist dat ze direct bij aankomst contant moest betalen.

Na overleg met mevrouw Baas (die thuis zat) kon ze dan het geld laten overmaken door haar werkgever (ze was hier om te werken), mits ze de volgende dag direct het bewijs van de overschrijving door de bank, een kopie van haar paspoort en een werkgeversverklaring voor overname van de kosten zou faxen, wat ze ook heftig beloofde.

Ik natuurlijk hele avond in de stress, omdat ik toch bang was dat er iets scheef zou lopen, het ging om een flink bedrag en op de een of andere manier kreeg ik de indruk dat de vrouw iets vreemds over zich had. Toen het puntje bij paaltje kwam, volgende dag natuurlijk niets ontvangen. Ik proberen te bellen, maar ze ging niet aan haar gsm. Voicemail achtergelaten waar niet op werd gereageerd. Dan maar omhoog om aan te bellen, maar ze was niet “thuis”. Dus meneer Baas nog eens via chat gevraagd (zo heb ik meestal contact met hem, en op zijn vakantie adres ook zo’n 2 maal per dag) naar advies, en uiteindelijk nog een herinneringsmail gestuurd.

Komt vanmorgen vroeg een mailtje van deze vrouw, waarin ze schreef dat ze was uitgetrokken, omdat er gisteren bruin water uit de kraan kwam (we hadden een ontplofte waterleiding in de straat waardoor het water een aantal uren was afgesloten en waarvan ze op de hoogte was gesteld. Ze had aanwijzingen gekregen de kranen eerst 5 minuten te laten lopen zodar het water weer was aangesloten) en dat ze na een slechte nacht zich tijdens tijdens het douchen had verbrand en dat er daarna alleen maar koud water uit de kraan kwam. Die 2 dagen dat ze hier was zou ze overmaken.

Ik heb later de douchekraan getest, en alles was in orde. Ze had waarschijnlijk voor het douchen de kraan te heet gezet en vergeten koud water bij te mengen (het is zo’n “hendel kraan’) en uit paniek waarschijnlijk de kraan uitgezet. Als je daarna de kraan direct aandoet, dan duurt het altijd even voordat het water weer warm wordt. Wij krijgen hier warm water via stroom, oftewel er hangt een kastje aan de muur (een “Durchlauferhitzer” of “warmwasserbereiter”)  die zodra de warme kraan wordt aangezet het water direct verhit. Nee, het is géén boiler!

En natuurlijk zijn er nog tíg andere dringende boekingen en aanvragen geweest waar ik beslissingen moest nemen die ik nog niet alleen nemen kan.

Bovendien had ik een aantal kleine onduidelijkheden bij een aantal boekingen ontdekt die meneer Baas heeft gemaakt, waardoor ik ook nog eens in het zweten kwam. Bijvoorbeeld Gasten die zeggen aan te reizen op 30 mei 0:00 pm. Wanneer is dat??? Zelf dacht ik de nacht van vrijdag op zaterdag, of is het toch de nacht van zaterdag op zondag? Wanneer deze gasten van vrijdag op zaterdag bedoelen, heb ik een probleem, want hun 2e appartement is pas vanaf zaterdagmorgen 11:00 uur vrij, het eerste appartement is eventueel wel op vrijdag vrij.

Toen meneer Baas de boeking maakte heeft de gast “braaf” in zijn email aangegeven dat hij ‘s nachts aankomt, en meneer baas heeft niet nagevraagd wanneer precies 30 mei middernacht is. Hij heeft alleen gezegd dat het geen probleem is, en omdat hij 2 appartementen huurt geen toeslag hoeft te betalen voor aankomst na 23:00 uur. Vervolgens had hij beide appartementen vanaf zaterdag 11:00 uur gereserveerd voor de gasten. Op navraag is gelukkig gebleken dat de gast de nacht van zaterdag op zondag aankomt

Meneer Baas is pas 2 dagen weg, en sinds hij weg is is er alleen maar stress en zijn er kleine probleempjes. Ik hoop dat het de komende dagen beter wordt. Hoewel… pinksteren komt en op 30 mei de finale van de DFB Pokal in het Olympiastadion hier in Berlijn, ik heb nog 3 en een half appartement te verhuren.

Categorie: Berlijn, Persoonlijk, Werk  Tags: , , , ,  Een reactie
24
May 2009

Gewijzigde woonsituatie

Door

Mijn post ACHTUNG: Slaapkamer aan Woonkamer! slaat op onze gewijzigde woonsituatie.  Zoals een aantal van jullie weten, wonen Fresh en iksinds ik in Berlijn ben (oktober 2005) samen in een één-kamer woning van in totaal 30 vierkante meter woon oppervlak.

Vanaf het moment dat ik bij Fresh ben ingetrokken zijn we op zoek naar een passende twee-kamer woning in de buurt waar we nu wonen.  We wilden persé in onze buurt blijven, omdat ons stadsdeel, en vooral onze buurt heel erg rustig is, bijna net een dorp. We zitten hier heel centraal met de metro vlak bij de deur, 15 minuten lopen van de Kudamm, supermarkten te kust en te keur, en in het voorjaar kleurt alles heerlijk groen omdat overal lindenbomen staan.

Helaas is ons stadsdeel, Wilmersdorf,  zeer geliefd om te wonen en liggen dus ook de huren een stuk hoger. We hebben in drieëneenhalf jaar tijd enorm veel woningen bekeken (bezichtigd). Deze “bezichtigingen” stonden meestal in de krant of op Immobilienscout24 aangekondigd, of we kregen de datum en het tijdstip van de verhuurder of makelaar te horen als je belden.

Meestal waren dit zogenaamde “verzamelbezichtigingen” en stonden we dus gewoon met 25 anderen voor het huis te wachten tot de huismeester of makelaar kwam om de deur van de woning te openen. We waren altijd perfect voorbereid en hadden altijd  onze “Unterlagen”(verklaring van je huidige verhuurder dat je geen huurachterstand hebt, uittreksel van de Schufa = in Nederland BKR, loonstrookjes van de afgelopen 3 maanden) bij ons voor het geval we misschien de woning zouden willen “hebben”. Dan konden we meteen een formuliertje invullen en dat meteen met onze “Unterlagen” afgeven aan de makelaar of huismeester.

Maar meestal waren de woningen helemaal niets. In enorme slechte toestand en een hele hoge huur, zodat we meestal weer teleurgesteld binnen 5 minuten afdropen. Iedere maand hadden we wel een paar bezichtigingen en iedere maand waren die op niets uitgelopen. Een paar keer maar waren we enorm positief, maar visten we helaas nét achter het net

Begin April kwamen we in contact met de buuv in het appartement naast ons. Zij had duidelijk pijn als ze de trap omhoog lopen moest. Bij navragen bleek dat ze zwanger van een tweeling is en geen sleutel van de lift had (in Berlijn is het heel normaal dat de lift wordt afgesloten met een sleutel) en dus met de trap moest wat pijnlijk was omdat ze complicaties had.  Nadat ik haar mijn sleutel van de lift had geleend stelde ik Fresh uit gekkigheid voor haar één-maker woning erbij te huren en dan de woning naast ons en onze woning te verbinden met een opening.

Wat als grapje begon, werd al snel serieus. Nadat we met onze “Hausverwaltung” (woningbouw) gesproken hadden om na te vragen hoe hoog de huur is en of het mogelijk zou zijn die woning ook te huren, kregen we het telefoonnummer van de eigenaar (anders als in Nederland, mag je in Duitsland je huis / appartement verhuren van de bank). Na een telefoontje met de eigenaar was het praktisch rond dat wij de woning zouden gaan huren. Moesten alleen nog een afspraak met de buren maken om de woning te bezichtigen, daarna zouden we een beslissing nemen.

Na de bezichtiging ging het nóg sneller. Binnen een week heb ik het huurcontract ondertekend, jaja, ik heb nu officieel mijn eerste woning in Duitsland! In de tweede woning is nu onze slaapkamer, en in de eerste woning wonen en werken we. Met geluk kunnen de buren ons tegenwoordig ‘s morgens in badjas over de gang van het huis zien rennen! Helaas kunnen we geen opening maken tussen beide woningen, omdat er 2 verschillende eigenaars in het spel zijn, en omdat de inschrijving in het grondboek moeilijkheden veroorzaakt en de belastingdienst komt ook nog kijken.

Om evengoed ‘s morgens vroeg snel te kunnen reageren wanneer ik boekingsaanvragen binnenkrijg, hebben een een computer in de slaapkamer neergezet, zodat ik direct handelen kan wanneer ik eens wil uitslapen in het weekend (het voordeel van thuis werken . Vandaar dus mijn blogje ACHTUNG: Slaapkamer aan Woonkamer! Wanneer ik wat nodig heb, kan ik per msn een berichtje sturen

Het klinkt misschien een beetje bizar, maar voor ons is dit een ideale tijdelijke oplossing. Ten eerste zitten we nog steeds in onze buurt, en ten tweede ben ik hier in huis ook voor 7 vakantiewoningen verantwoordelijk. Ik check de gasten hier in huis in, en daarom is het fijn hier te wonen. Wanneer de gasten vertraging hebben, geen punt, ik ben thuis en kan evengoed mijn ding doen.

Een ander voordeel is dat wanneer mijn ouders en / of zus komen, die geen appartement hoeven te huren. Zij kunnen in onze slaapkamer woning die ook een keuken en een badkamer heeft, en wij slapen in onze huiskamer op de (nieuwe) slaapbank. Zo zijn ze evengoed onafhankelijk en kunnen hun eigen ding doen

Categorie: Berlijn, Huishouden, Persoonlijk, Werk  Tags: , ,  2 reacties
18
May 2009

ACHTUNG: Slaapkamer aan Woonkamer!

Door

Vrijdag nacht:

“Slaapkamer aan Woonkamer!!! Kun je misschien kattenbakkorrels, leckerli’s, een bakje, watjes, make-up reiniger, en mijn douche spullen brengen?”

“Ja hoor Schatzi, komt er zo aan!”

Zaterdag nacht:

“Slaapkamer aan Woonkamer?!?”

“Ja???”

“Kom je ook zo?? Het is al 4 uur, met pech rinkelt de telefoon weer om 10 uur”

“Ik rook nog 1 sigaret, dan kom ik ook”

Zondag avond:

“Slaapkamer aan Woonkamer!”

“Ja Slaapkamer?”

“Als je naar bed komt, kun je dan asjeblieftde rekenmachine meenemen?”

“Heel graag!”

“Dank je xxx!”

Categorie: Berlijn, Dieren, Huishouden, Persoonlijk, Werk  Tags: , , ,  2 reacties
22
Mar 2009

Teken van leven

Door

Na twee maanden eindelijk weer een teken van leven. Na mijn 33e verjaardag ben ik niet in een zwart gat gevallen, zoals enigen misschien zullen denken. Nee, ik leef nog stééds! Ik heb het zó enorm druk gehad met mijn werk, dat ik gewoon geen zin meer had na de tig e-mails en offertes die ik iedere dag op mijn toetsenbord ram óók nog eens een blog te schrijven.

Kort na mijn verjaardag begon de chaos vanwege de  Berlinale (één van de grootste en belangrijkste filmfestivals in Europa) die dit jaar van 5 tot 15 februari in Berlijn gehouden werd. De ene aanvraag na de andere kwam binnen. Volgens meneer Baas kwam het dit jaar veel later op gang als alle andere jaren en was echt te merken dat er een economische crisis gaande is. Er moest veel meer onderhandeld worden over prijzen, er zijn veel meer offertes de deur uit gegaan als andere jaren, omdat iedereen nu de goedkoopste mogelijkheden zo dicht mogelijk bij de Potsdamer Platz, het kloppend hart van de Berlinale zocht en we moesten véél meer ons geld achterna zitten, wat betreft aanbetalingen en gasten die wilden betalen vóór aankomst.

Ik ben van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat aan het mailen en telefoneren geweest, en ook tijdens de Berlinale was er veel stress en chaos, want mensen uit de filmwereld (voornamelijk productie maatschappijen en journalisten) stellen hoge aanspraken.

Voor de Berlinale was er nog de Berlin fashionweek en na de Berlinale kwamen de aanvragen voor de ITB (10 – 14 maart), de grootste en belangrijkste internationale beurs voor tourisme, binnen. En de aanvragen voor de paasvakantie en  de andere feestdagen begonnen ook weer binnen te komen.

Een hele leuke highlight was, dat tijdens de voor mij zéér drukke week van de ITB mijn beste vriendin Sillypil me ineens belde. Sillypil was tijdens het voortgezet onderwijs mijn beste vriendin en woont al meer als 10 jaar in Italië. Een hele lievemeid die veel bagage meedraagt. De laatste keer dat we elkaar hebben gezien, is een jaar of 5 geleden toen ze bij haar ouders op bezoek was. Dat was helaas maar een uurtje, meer tijd had ze helaas niet.

Sillypil was in Berlijn voor de ITB en zocht voor 1 nacht onderdak voor 3 personen, of wij nog wat vrij hadden. Ze had geluk dat er nog wat vrij was, zo gezegd, zo geboekt. En natuurlijk gelijk afgesproken om ‘s avonds wat te gaan eten en bij te kletsen.

Wat was dat leuk om Sillypil weer te zien na zo lange tijd. En ze is zo enorm veranderd, maar alles in positieve zin! De laatste keer dat ik haar had gezien, kwam ze nog erg onzeker over. Dat is in de tussentijd veranderd. Ze kwam nu over als een vrouw die weet wat ze wil. Dat heb ik haar ook gezegd. Ik denk dat haar kindertjes daar veel toe hebben bijgedragen. Ze heeft een dochtertje van nu 4 jaar en een zoontje van 2. Echte Italiaanse kinderen en zéér mooie kinderen.

We hebben bijna 4 uur lang kunnen kletsen en elkaar kunnen vertellen hoe het ons de afgelopen jaren is gegaan.  Eigenlijk was het precies weer als vroeger; lekker kletsen en mannen kijken: “Die ober is niet verkeerd! Kunnen we die niet in onze binnenzak meenemen?” Het was zó enorm jammer dat we om 12 uur uiteindelijk afscheid moesten nemen. Ik heb Sillypil nog eens extra omarmd en geknuffeld. Ik hoop dat Fresh en ik het eindelijk eens redden om zijn vader in Italië te gaan bezoeken, zodat we een tussenstop bij Sillypil kunnen maken. Nu heb ik ook haar telefoonnummer, dus zal ik haar regelmatig bellen om bij te kletsen. En dit alles dankzij Hyves!

Afgelopen weekend zijn Fresh en ik naar Leipzig geweest, of eigenlijk naar Brandis, een dorpje vlak voor Leipzig. Onze vriend Exe vierde zijn 40e verjaardag. Het was wel een gedoe om op het laatste moment goedkope treinkaartjes Berlijn-Leipzig te krijgen. Met de ICE zou dat geintje op 140 Euro komen voor 2 personen, heen en terug, in totaal 2 uurtjes rijden. Na veel en lang zoeken op de website van onze “vrienden”van DB vond ik de mogelijkheid voor het “Schönes Wochenende Ticket“.  Met dit ticket kun je met tot 5 personen onbeperkt vanaf 0:00u. zaterdag nacht tot 03:00u. zondagnacht met de Regional Bahn rijden voor maar 37,00 Euro. Het duurt wel iets langer, zo’n 2 uur en 45 minuten, maar het scheelt wel een hoop geld.

Toen we in Leipzig waren aangekomen op het Centraal Station, haalde Exe ons af.  Hij had zijn collega Gaby en haar Man Manfred bij zich. Zij zijn oude bekenden van ons, ik heb hen en Exe 2 jaar geleden een rondleiding in Berlijn gegeven, wat erg leuk was, veel gelachen, het was leuk om ze weer terug te zien.
Exe gaf ons eerst een korte rondleiding door Leipzigvoordat we naar Brandis reden, waar het feest gehouden werd. Exe had een hotelkamer voor Fresh en mij geboekt waar we snel onze spullen dropten voordat we naar de feestzaal gingen. was wel lachen, door de boekenbeurs dat weekend in Leipzig waren er geen kamers met 2-persoonsbed beschikbaar met als gevolg dat Fresh het bed naast de deur nam, en ik het bed om de hoek naast de badkamer van de l-vormige kamer. En toen ging het richting feest wat om 17:00 uur begon.

Wat was het leuk om de hele familie van Exe te leren kennen en al zijn vrienden met wie hij altijd gaat vissen en waarover hij ons altijd veel vertelt. En zuipen dat ze doen! Tussen de biertjes en bacootjes door iedere keer “Schnäpperchen” nemen, oftwel kleine flesjes Kuemmerling, fruit-wodka-mix of glaasjes Wurzel Peter (kruidenlikeur). En zelf hebben we natuurlijk ook het een en ander tot ons genomen. We hebben van 17:00u. tot 5:00u. ‘s morgens aan 1 stuk door gefeest.  Om half 6 lagen we in bed, e om half 8 ging mijn gsm…

Meneer Baas was de dag ervoor op vakantie gegaan met zijn gezin, dus ik had telefoondienst. Ik wilde niet opnemen, niet op zondagmorgen om half 8. Bovendien had ik hem enorm zitten van alle “Schnäpperchen” die ik had gedronken. Maar er werd direct nog een keer gebeld en met mijn dronken kop zag ik dat het 1 van onze (buitenlandse) gasten bij mij in huis was. Hij zou die dag afreizen en moest zijn vlucht halen. Hij had de sleutels in het appartement gelegd, deur dichtgetrokken en bedacht toen dat hij het hek van de parkeerplaats achter ons huis nog met de sleutels moest openen omdat hij de huurauto (een dikke vette Audi A8 met een eigen risico van 2000 Euro) moest afleveren op  het vliegveld!! Of ik even het hek wil openen.
“Ehhh… sorry, maar ik ben in Leipzig.”

“En meneer Baas dan??? Ik heb altijd zo’n goede draad met hem. Bovendien ben ik stamgast”

“Pardon???? stamgast??? waar was je afgelopen jaar dan??? En het jaar daarvoor??? en het jaar dáárvoor? Je bent hier pas voor de 2e keer! En degene voor wie dat 2e appartement was wat je bij ons boekte zou een collega uit de hotelbranche moeten zijn die eigenlijk in een hotel wilde? En om hem alles naar zijn zin te maken zodat hij ook eens een appartement zou kiezen moesten we zo zwaar verhandelen en nog hotel-service  bieden (iedere dag handdoeken wisselen, stofzuigen, vuilnis wegbrengen, waarvoor mijn collega extra moest komen) voor een super lage prijs en vervolgens bij aankomst doodleuk je moeder voorstellen die mee is om voor jouw en je broer te koken omdat dat vrouwenwerk is???!!!”
Dit heb ik hem natuurlijk niet gezegd, maar wel gedacht.

“Sorry, maar meneer Baas is met zijn gezin op vakantie.”

Bovendien als ie niet op vakantie zou zijn had ik meneer Baas niet gebeld voor zoiets doms, hij woont te ver bij ons vandaan.

“En mijn collega’s wonen allemaal op een uur afstand hiervandaan, voordat ik die bereikt heb en die er zijn, heb je je vlucht gemist”.

“Jamaar… Wat moet ik dan doen?”

“Eeeehhhh… Aanbellen bij één van de buren en vragen of die het hek voor je kunnen openen?”

Hahaha ik ken onze buren, die vinden dat vast erg leuk om half 8 zondag morgen. Maar zien hoe hij dat oplost.

Ja sorry hoor lieve bloglezertjes, ik ben heel erg service gericht en heb altijd resepect voor onze gasten, maar deze gast.. Ik krijg nog kippenvel als ik aan die gladjanus terug denk. Van gedrag en uitzien type “loverboy” waarvoor iedere gevoelige tiener als een blok valt  en hij dacht bij aankomst dat ie mij daar wel mee zou kunnen charmeren om zo nog meer gedaan te krijgen.

“Ok, dat zal ik dan proberen”.

Waarschijnlijk is het hem gelukt, hij heeft niet meer gebeld. Toen we thuiskwamen was de auto weg en het hek nog heel. Ik kon weer gaan slapen.

Om 11:20 uur het volgende telefoontje, gelukkig was ik net opgestaan. Deze keer mijn collega van de schoonmaakdienst.

“Liekie, wij wilden appartement 9 gaan schoonmaken omdat de volgende gasten was beloofd dat ze vroeger mochten inchecken. Toen ik in de slaapkamer kwam, lag daar nog de vorige gast diep te slapen. Ik heb hem met heel veel moeite kunnen wekken, en hij wil niet uitchecken, pas over 2 uur!”

Shit! daar sta je in Leipzig met een kater van hier tot Tokio, zonder internet, dus geen telefoonnummers van de verantwoordelijke van de groep waartoe deze gast behoorde (de rest van zijn groep was trouwens wel braaf op tijd uitgecheckt, en ook zijn kamergenoten), geen toegang tot het belegingsplan, met alleen een gsm van meneer baas waarmee je maar heel beperkt kunt bellen. Wat doe je dan? Dan herinner je ineens dat er een ander appartement, weliswaar minder goed omdat het 1e verdieping is, nog vrij is en laat dat als alternatief voor de volgende (stam)gast reinigen en hoopt dat de gast tevreden is. Collega die de gast incheckt bellen en op de hoogte stellen, probleem opgelost.

Was weer een geweldige start van de dag, maar alles was uiteindelijk opgelost.
Voor de rest hebben we een beetje aan sightseeing met Exe, Gaby en Manfred gedaan tot we eind van de middag weer met de trein terug gingen richting Berlijn.

Tot zover een update over de afgelopen periode. Ik heb vast en zeker veel vergeten op te schrijven, misschien dat ik de komende dagen nog een update schrijf.

Categorie: Berlijn, Persoonlijk, Werk  Tags: , , , , , , ,  4 reacties
« Oudere blogposts
Nieuwere blogposts »