Nog stééds ziekjes

Current Mood: Sickly

Bijna een week later is Liekie nog steeds ziekjes. In plaats van dat het beter gaat, heb ik het gevoel dat het niet over gaat, of zelfs slechter wordt

Ik ben niet zo dat ik zodra ik me een beetje slecht voel mezelf ziek meld en in bed ga liggen. Dus ik ga gewoon door met “mijn ding”. Dat is natuurlijk ook veel makkelijker als je vanuit huis werkt.  Alleen afgelopen maandag heb ik Meneer Baas ’s morgens een berichtje gestuurd dat ik ziekjes ben en graag wat langer slapen wilde i.v.m. een slechte nacht met wat koorts en daardoor slecht slapen. Vanaf 15:00u. ben ik echter weer gaan werken (lees: telefoon aanemen, offertes sturen e.d.).

Als “medicijn” maak ik iedere avond voor het slapen gaan een groot glas grog met een dikke scheut witte Bacardi ;-) en natuurlijk vroeg naar bed (althans, dat probeer ik). Op neussprays, neusdruppels, hoestsiroop e.d. heb ik het niet zo, dus die neem ik niet.

Aangezien het nu erg rustig is qua aanvragen via email en telefoon kon ik verder iedere dag lekker uitslapen. Ok, om 9:00u. pc aan en emails checken, en dan weer lekker in bed (wij hebben een kleine werkhoek in de slaapkamer ingericht compleet met pc). Een zware verkoudheid houdt mij ook niet tegen binnen te blijven zolang ik me goed genoeg voel, dus ik heb gasten ingecheckt, ben boodschappen gaan doen en ben zelfs afgelopen donderdag (dik ingepakt met sjaal, pet en handschoenen) naar onze appartementen in Mitte geweest om daar met één van onze “langtijd gasten” het een en ander te bespreken.

Maar ik geloof dat het zich nu allemaal begint te wreken. Heb vandaag zware hoofdpijn, mijn kop gloeit enorm, ogen branden, ik voel me nu echt belabberd en ik snuit nog steeds (sorry, dit is onsmakelijk) dikke groene snot. Ik ben helemaal niet zo, zeker niet voor een verkoudheid, maar misschien maandag toch maar even langs de dokter als dit dan nog zo is.

IK HEB GEEN ZIN MEER ZIEK TE ZIJN!! Ik word hierdoor belemmerd. Ik ben namelijk niet ziek genoeg in bed te gaan liggen en ziek te zijn.

Misschien was het toch maar beter de hele week binnen te blijven…

…

Current Mood: Sad

Zojuist heb ik een telefoongesprek met mijn zus beëindigd…
Zij belde mij met een droevige mededeling; de vader van mijn beste vriendin van de basisschool en het voortgezet onderwijs is gestorven.
Mijn familie had vroeger intens kontakt met haar familie, onze zussen zijn bevriend met elkaar, en onze ouder waren ook met elkaar bevriend. Ik heb hele mooie en fijne herinneringen aan deze periode, daar ik de ouders van mijn vriendin als “2e ouders” beschouwde. Mijn zus en ik behoorden praktisch tot het gezin wanneer we bij ze waren, wij voelden ons daar ook zeer thuis.
Helaas door een gebeurtenis in het verleden heb ik uit zelfbescherming het contact verbroken.
Maar uit het oog betekent niet uit het hart en ik heb altijd via mijn ouders en zus nog vernomen hoe het met mijn vriendin en haar familie gaat.
Alhoewel haar vader sinds jaren hartpatiënt is, en we weten dat hij het laatste jaar meerdere malen in het ziekenhuis heeft gelegen, komt zijn dood voor ons best wel onverwacht. Er was niet zo heel veel contact meer tussen de beide families, omdat de afstand in km. groter was geworden, maar kaartjes werden altijd nog gestuurd en bij een aantal feestjes waren mijn ouders present.

Lieve vriendin, wanneer je dit leest, ik ben jullie nóóit vergeten! Ik denk vaak aan jou en aan je familie, ik heb jullie in mijn hart altijd bij me gedragen. Het telefoontje van mijn zus heeft me niet koud gelaten en terwijl ik dit schrijf rollen de tranen over mijn wangen. Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte en kracht in de komende periode!